 |
| ilustracja z internetu |
na szczęście niewyolbrzymione!
można tak wiele zawdzięczać byciu
na dnie wartości bardziej ziemskich,
tak by problem tkwił w chwili
zapatrzenia się zmysłami w inny świat
on gdzieś zakwitł wśród gałęzi
by być nie tyle pięknem co pokarmem,
tak by unosić każdą myśl nadającą sens
i wartość każdemu kolorowi, pieśni
to strawa dla tych uczuć co są podobne
do kolibra mieniącego się kolorami
wszelkimi nieznanymi tęczy i niebu,
będą miały siłę tworzyć skrzydeł szum
wyolbrzymią potem każdy odgłos, smak
tego co z kielichów wypłynie ku ziemi
ci co zaniosą w słowach czułe gesty
opowiedzą o szczęściu co spotykali
na granicy życia niewyolbrzymionego
łzami dotykającymi radośnie duszy
...©Slawrys...
Ludzka strona zimy!
Nieludzkie uczucia budzą się przy niej
a nawet zasypiają wśród myśli nowych
otwierając się na nie, nie wiesz
czy to tylko zimne powitanie
czy już na zawsze
wasze relacje i sny
określi temperatura.
Jako kolejny stary element tamtego nieba
maluje widok w oknie, bardzo oryginalny
bo to wybór albo zimno, albo!
takie ciepło co jest za daleko,
by jak każde piękno
określać warunki
czasem warte i godne.
Jeden uśmiech, do! a może wśród kwiatów
nie uczyni zimy lżejszą dla marzeń o nich
stworzy za to klimat taki
by uczucia zatrzymały się
dla kilku słów
prostych, takich
co opiszą radość.
Nie ma na ziemi, aż tak zimnych miejsc
by nie zakwitło jakieś szczęście ciepłem.
...©Slawrys...,
 |
| ilustracja z internetu |
Zimowa Pani /pierwsze mrożenie/
jest takie wspomnienie
zapowiada zmysłom szanse
i wszystkim przyszłym chwilom
nadać rześki oddech przy niej
doczekać się nie mogę
gdy znów złapie, tak słodko
za serce, za tamto marzenie
po cichu szczypiąc policzek
tylko rumieniec zdrajca
wszystkim opowie,
przychodzi przed świtem
zaczarować świat na biało
gdy już w dłonie pochwyci
przeszywa kark, mruży oczy
choć skronie pękają
to wdziera się będąc niebem
zmarznięty możesz potem siąść
przy kominku uczuć, tęskniąc
...©Salwrys...
