Było tak niewiele czasu wtedy;
byłaś! i ja byłem.
Tworzyliśmy coś więcej jak łzy,
każdy gest miał sens.
Każdy uśmiech miał swoją drogę
od ust do ust, a czasem też
potrafił iść za nami
po śladach pocałunków.
Obejmowałaś ciszę jednym słowem
z nocy zostawał strzęp,
potrzebny by ukryć
to co (miłości) niepotrzebne.
Patrzę jak najdalej wciąż
by poczuć jak blisko byłaś;
tak to było, potrzebne nam
by nie zapomnieć.
Ref: Wciąż, pamiętam - zabierałaś serce,
do dziś nie mam w tym miejscu rany.
Jest za to sporo wspomnień,
śmieje się do nich, zawsze z Tobą.
Wciąż jesteś! wciąż tworzymy nas! na zawsze!
....................................Slawrys...
*********************************
ten tekst napisałem dziś, choć jest związany z uczuciami i pewną kobietą;
prosiła bym napisał tekst w klimacie: Rednex "Hold me for a while"
Mam nadzieje że spełniłem prośbę tej osoby i będzie mój tekst
godny jednej łzy wzruszenia.
Zaczyna się sezon na uczucia
i na piosenki o tych co się spotkali.
Banalnie się pewnie zacznie od wersów
o deszczu i o tym jak zmoknięci biegli;
jak stąpali po śladach i prześcigali
krople wody co upadały wśród słów.
Ona pewnie znów coś biegnąc zgubi,
oby to był uśmiech; albo spojrzenie.
Choć pewnie stary klapek to też nie,
a może jednak to on, taki co chodzić lubił.
Przecież spotkać się można zawsze
każdy sezon dobry na to co ciepłe.
On też biegł i potrącał łzy tak podobne
do kropel i tego co starsze od wspomnień.
Musiał się jednak zatrzymać i pragnienie
ugasić na widok kilku głupich myśli co głodne.
Spojrzał na ślady, i na klapek; i na czasu zero
i te z oczu mu opadły, i słońce zobaczył.
Karmił się i poił tym co chwila stworzyła,
znali się z marzeń i spotkali za cenę i dopiero.
Nie żyli nie wiadomo jak, zwyczajnie od teraz;
szli razem, w ramach sezonu na uczucia: po zimno.
...Slawrys...
Splot myśli, od zimna do jutra - dla Niej!
rozdział pierwszy:
^^^^^^^^^^^^^^^^^
ochłodzenie - część 1
Zimno jest od wielu nocy i sezon na winę
po stronie odebranych złych wieści: bajecznie.
Dlatego serce wita gości: miło? Niekoniecznie
robi gest; niech przywołują myśli słowa na ślinę.
Już nie ma jutra, jest tylko tu i za byle godzinę
ciche, puste, oblodzone tak skutecznie
nie prosi o nic; wie: i tak czeka wiecznie
wkomponowane w czarno-białą krainę
Po kres będzie trwać w tym całym mroku,
co jest tak jasny, bo nie ma nic wspólnego
z czystością i z tym co czułeś co roku.
Jeszcze parzy oczy zimny odcień bieli.
Nie wiadomo: mrużyć, zamknąć na całego,
by odruchem, wspomnień obudzić nie chcieli.
^^^^^^^^^^^^^^^
ocieplenie - część 2
Taki gest ma zimno i dzień jasny, ale o kolorze
mrocznych uczuć, jakie tworzy teraźniejszość.
Jest jeszcze czas na słów dobrych większość.
To nic, że nie ma lepszego świata o tej porze.
Tam chłód jest i miejsce na uczucie, co pomoże
zbudować wspomnieniom azyl, taki na przyszłość
z miejscem na ocieplenie i zwariowaną miłość
taką, co bawi się słowem i nie marudzi o pokorze.
Tak tworzy się z kliku myśli dla niej nowy świat.
Najpierw w mgle ukrył to, co teraz i obiecane
i już można pozwolić, by zakwitł nie jeden kwiat
Nawet łąka pełna życia i kwiecia, taki cały sad,
co kwitnie i pachnie, co pozwoli na nieokiełznane
to, co w ramach ziemi tworzy uczuć nieład.
^^^^^^^^^^^^
ciepło - część 3
Tak stawał się nowy świat; a może oni go tworzyli?
On, jako ten: co pamięta, żałuje i wspomina.
Ona, ta: co zostawia ślady i ku szczęściu się wspina,
by każde miejsce podobne do nieba zdobyli.
Nie mieli bagaży, to i nikt nie wymagał by byli.
Mogli sami leczyć serca z blizn i określać czyja wina.
Szczera łza ich leczyła i pomagała jako jedyna.
To przecież nie czas na mur, takich siebie wyśnili.
Choć nie snem było to co czuli, on znów ją widział
jak biegnie ku tym chwilom radości; i jest:
taka jak wtedy, gdy o miłości nic nie wiedział.
Stawał się świat znów ciepły, pełen niespodzianek
mogli nie tylko siebie wspominać, widzieli i mieli gest
darowali sobie coś więcej jak noc, następny poranek.
.................................................Slawrys................
~~~~~~~~~~
Rozdział drugi:
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
ochłodzenie gdy ciepło - część: 1
Od kilku dni świt nie dowierzał i też ziemia.
Ktoś dni wypełnił melodią i śpiewem, radością.
Tęsknoty przegnał; a żal upchnął z ufnością
w nikomu już niepotrzebne wspomnienia.
Taki to los zwykłego uczucia i zapomnienia,
choć wie, jeszcze przyjdzie chłód z żałością.
Pozwala jednak im dwojgu rozgrzać się miłością
taką; co nie boi się zimna i łez ronienia.
A może to wieczór chłodny sprawił i zapomnieli,
zimno odeszło; przynajmniej od nich, z ciszą.
Jeszcze się wahają czy tego właśnie chcieli.
Tu jest już tylko miejsce na kilka nut i ciepło
takich, co jeśli nie wyśpiewają, to zapiszą
na pięciolinii między sercami, jako godło.
^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^
ocieplenie w ramach ciepła - część druga
......................cdn .....................................
...Slawrys...
ps: konsultacje literackie i gramatyczne z fachowcem odbyłem to i odważyłem się
na taki pokaz! Będzie to cykl kilku do kilkunastu sonetów (jeszcze nie wiem ile
powstanie ... kolejne będą dodawane co kilka dni wraz z opracowaniem).
Muzyczny dodatek to teledysk do melodii "Ballada dla Adeline" ... zarazem główna
inspiracja bym napisał te sonety! ~Slawrys
piszę to ponad rok po powstaniu pierwszych sonetów w ramach tej opowieści ... niestety
zdrowie moje się pogorszyło i już od miesięcy niewiele piszę ... a rywalizacja z włodarzami
systemu i ich bojówkarzami spowodowała że nie dam rady tak złożonych prac pisać i
chyba tu pasuje sprzed miesiąca przesłany mi szyderczy komunikat od nich:
"... i już nie malujesz słowem ..."
trudno; skoro to dla was tak ważne bym nie pisał i tworzył ... zrobiłem co dałem rady!
a dla tych co lubią moje próby pisarskie:
pewnie już nie dam rady pisać tych sonetów ... przepraszam czytelników!
_____________________________________________________________
ABBA ABBA CDC EDE
"najwyższy punkt wspomnień" raz na jakiś czas przytrafia się
lato tak ciepłe, że wystarczy
na rozgrzanie zimnego serca
co potrafi już tylko trwać
nie chcieć i nie marzyć
o jutrze
chce schować smutki na potem
by niebo nie musiało opłakiwać
każdej chwili straconego snu
rozdartego wtedy
gdzieś blisko
ale wczoraj
być dziś tak trudno, gdy wszystko
błahe się zdaje gdy byliśmy
tamtą radością, chwilą
jedynie ciepło, co roku
chce być Tobą
naszym jutrem
szczęściem tego, oddechu uczuć
co wędrowały uliczkami życia
nie rozpieszczają, trwają, są
...Slawrys...
ps: wiersz napisałem na podstawie wspomnieńnajpiękniejszego lata mojej znajomej ...dlatego choć nigdy nie byłem w Paryżu o nim wiersz ... dedykacja dla Grażyna Hazeaux
