historia ciepłej myśli!

historia ciepłej myśli!

wszystko ma swoje miejsce
nie zawsze umieszczone
w konkretnych porach roku
i określonej chwili w słońcu

to bardziej stan kolorów i marzeń
przypominają: tu zapomnieć się

a zaczęła się ta historia od chłodu
ktoś sprawił, ustami, gestem
i poszlakami potrzebnymi by zranić
że ziemie i niebo stały się pustką

tylko wbrew woli serce poszło
tu gdzie można nie czuć samotności
wśród dębów, buków, jeżyn; polana
i tyle można tam sobie wyobrazić

to nie tyle stan kolorów i marzeń
tu nic nie przypomina; zapomnij

pozwoliło życie zatrzymać się tu
sen nie był potrzebny, tylko myśli i czyny
tworzyły przy okazji wszędzie ślady
tu było dobro, i tu; a tu szczęście

jedynie słowa grzęzły w gęstwinie
nie chciały bez celu odchodzić
zwyczajnie chciały być częścią
tego co potrzebne dla ciepła serca

to nie kolory i marzenia sprawiły, a myśl
zapomnienie; chłód zmieniło w ciepły gest
                                       ...Slawrys....


ps; muzyczny dodatek

ślady uczuć!

ślady uczuć!

są miejsca bardzo ciepłe
przez nikogo nie odwiedzane
tam życie tworzy jeden czas,
to nie tyle: teraz
co jest to chwila uświęcona
wszystkim zabłąkanym myślom
a nawet uczuciom
stworzonym na potrzeby szczęścia

w głębi:
ślady są takie pastelowe
choć powoli zanikają,
ale i jest trochę mgły zamiast łez
odrobiny zieleni zamiast słów
plamy brązu zamiast ciepła
i promienie słońca zamiast nieba

po bokach:
jest nieprzebyty od lat gąszcz
tam ukrywa się każde kocham
i nie ma jednego nawet ciernia
nie ma krwi, ran, obietnic
tylko to co potrzebne
by odetchnąć z ulgą

pośrodku:
z głębi wypływa chłodny strumień
pozwala zatrzymać się
z tęsknotą spojrzeć ku źródłu,
co z tego, że nawet
tonie symbolicznie w nim uczucie
jakieś stare, połamane

niebo bywa ukrytym na ziemi zakątkiem
by życie nie było obrazem samotności
                                   ...Slawrys...  

cisza warta ciepła!

cisza warta ciepła!

miejsca są w warte wiele
nawet gdy są tak stare
jak wszystkie wspomnienia
spotkane w wymarzonym śnie

tam na każdym liściu
są ślady leśnego piękna
i każda radość chwili
potrafi docenić cień brzeziny
usiąść chce na dłużej w nim
tak by patrzeć i słuchać
zamykać oczy z otwartą duszą
by nie wierzyć w jutro

tu i droga życia nie błądzi, nie ucieka
jest nowym uczuciem cichym i ciepłym,
tworzy koncert na głosy radości
nigdzie nie prowadzi, chce tu być
                          ...Slawrys...

potrzeba ostatnich łez!

ilustracja: akwarela Beaty Gugnackiej 

potrzeba ostatnich łez!

jak długi cień marzeń potrzebny
by ciepło i blask słońca
nie parzyły wspomnień?

codziennie budzi się coś
coś co pozwala wierzyć,
co jest warte uczuć
a nawet radości;
przypomina rosę
co upada
niechciana na ziemie
rozpływa się
zanika, umiera
musi przeminąć
by nastał inny czas  

piękną chwile ktoś spotkał
stała tak w blasku słońca
nawet postanowiła zostać
na zawsze, aż po ostatnią łzę
                    ...Slawrys...  

tu ugasić pragnienie!

tu ugasić pragnienie!

niebo to nie jest 
zatrzymując się szemrał wiatr
co ciszy sekundy  
dotykał każde źdźbło 
to znów liśćmi gałęzi poruszał

zdziwiony zaglądał im do serc
próbował zrozumieć
patrzył jak one w słońce
to znów pochylał się 
nad wody lustrem 

pragnął chwilami mieć korzenie
by czerpać siłę z ziemi  
i zmieniać kolory co sezon 
tak by barwny korowód
miał swoje znaczenie

to marzył osiąść na dłużej 
stać się częścią wspomnień
ożywać co kilka westchnień
na świadectwo piękna 
i uczuć śladów

tak, tylko w tej zieleni i odcieniach 
zasmakuje życie jak nieba zakątek  
                                           ...©Slawrys...

poziom zanurzenia!

poziom zanurzenia! 

są miejsca skąpe pstrokacizną
choć to nie brak uczuć sprawił    

a trochę mgły 

co układa się 

gdy odchodzicie

wy żyjący chwilą   

tu nadzieja została jeszcze 

tworzy odcienie tego co zielone 

rozlewa się powoli

by wyrównać stan

a może poziom 

zanurzenia w tym 

jest to warte tworzenia mostów 

choć to tylko czasowa przeprawa 

na inny brzeg 

bardziej nasiąknięty

tym co jest warte

trwania cierpliwie 

tu przyjdzie zawsze zaistnieć 

kilka uczuć nazywanych ciszą 

spotkaną po burzy

o porze roku 

tej co trzeba 

by szczęście czuć 

                     ...©Slawrys...   

poranne myśli a świt!

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka 

poranne myśli a świt!

między mgłą co opada na przekór chęciom  
a pierwszym słońca promieniem jest konflikt
kreuje go to co czuje a wiem o istnieniu chwili

wiem wytacza argumenty poparte rozumem
ograniczone tylko tym niebem dla naiwnych
za to potrafi nazwać wszystko
nadać imię drzewom 
i określić ich potrzeby,
nawet drogę wytyczy prostą,
a opornych przesadzi 
i nagnie na potrzeby, 
tak by zbudowany świat 
był oparty na tym co chcę  

czułem za to, że to nie pomoże błądzić świtem
gdy bez zbędnych myśli zatrzymujesz się
wsłuchać się w odgłosy życia,
tu gdzie początek dnia
każdy dźwięk jest inny 
barwa ma temperaturę
a gdy jakieś uczucia spotkasz
to nie wiesz czemu
serce ci bije raźniej i cieplej od razu
a nawet sięgasz chmur choć odległe 

jedynie to co wiem nie potrafi zabronić
temu co czuje, znaleźć się zawsze tam
gdzie potrzebne jest trochę  szczęścia
do wyeliminowania walki o kilka chwil życia 
                                           ...©Slawrys... 

przepis na wrażenie

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka 

przepis na wrażenie

miejsca są piękne 

od pierwszego

wrażenia

tak by ostatnie nie miało

szans na pojawienie się

tu uczucia malujesz 

od początku

istnienia

dodajesz kilka szczypt marzeń

mieszasz z słodkim śmiechem

obsypujesz teren

od tamtego

zamyślenia

po wszystkie przeżyte chwile

okraszone codziennym trudem  

nie chcesz krążyć 

do rytmu dni 

tworzenia

ten świat ma swoje uczucia 

potrzebne by docenić ich sens  

bo ziemia smakuje niebem tam

gdzie dodają ciut tęsknoty 

na garści kilka szczęścia 

                            ...©Slawrys...  

czas zimna a nawet wiary!

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka 

czas zimna a nawet wiary 

przywilejem ciemności jest 
zapraszać światło w zakamarki
i tworzyć tak świat uczuć
by zmierzch i świt były jednym 

takim radosnym wydarzeniem
nie liczącym się z tym co nastanie
nawet wspomnień nie policzy 
zbierze wszystko w jedną chwilę 

choć zmysły twierdzą to zima
jest zimno, pełno śniegu, 
nawet życie zatrzymało się 
dla wielu, los jak niebo szary 

jedynie wiara cicho prosiła 
wpuść to słońce do serca 
każde ciepło jest warte 
drogi do następnego szczęścia 

tam mrok milczy po swojemu 
a nadzieja zawsze coś zmaluje 
                             ...©Slawrys...

za mgłą też są marzenia

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka 

za mgłą też są marzenia  

nawet świat po przejściach 
ma swoje pięć minut
pełne złudzeń
i mgły codziennej;
nie ma gdzie pójść,
ale ma okazje 
oprzeć się 

podzielić się widokiem 
i chęcią życia,
przecież z nieba 
zawsze przebije się
trochę słońca,
i kilka marzeń 
znajdzie sens

codzienność czasem się gubi
na pustej drodze, bez uczuć
nie pamięta o miłości i jutrze,
ale potrafi cierpliwie czekać 
                              ...©Slawrys...

smak i zapach uczucia!

                                           

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka 

smak i zapach uczucia

ktoś tędy żyjący przefrunął 

ubzdurał sobie wiatr 

goniąc cienie i wszelkie ślady

na granicy kolorów i zapachów

zły, aż się uniósł ponad lasy 

potem znów upadł, rozpychać się 

wśród kwiatów tak drobnych 

że tylko w gronach potrafią istnieć

tu się zgubił trącając o kielichy  

to znów nagiął  tak łodygę 

że i prawda się zdziwiła, oj potrafi

gonić za tym co mu nie pisane

nie pomogło i ściganie się 

z pszczołami, co już plon zebrały 

smaki tylko wszystkim rozniósł

a to przecież tylko zapach 

jeszcze tylko spojrzał wstecz

do góry

tam ktoś stworzył ich wspomnienie 

a on szuka, teraz!  

                                  ...©Slawrys...

pełno śniegu

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka 

*pełno śniegu*

stało się, codzienność obfitowała 
w coś co nie topniało w słowach
i na sercu nie potrafiło osiąść 
wyrównując stan emocji 

jakieś zakamarki ciepła zaistniały 
podobno zasypane, ukryte 
przed myślami oceniającymi
każdy krok wstecz i w bok 

jedynie drogi już nie kuszą
koleinami i tamtym kurzem 
co osiadł na stałe, ale do czasu
gdy ciepłe wiatry nadejdą 

a dziś temperament i temperatura 
tworzy na tyle ciepłe uczucia
że za każdym zakrętem 
jest cała zaspa tego co oczywiste

śnieg to czy kamuflaż  dla wczoraj!
znaczenie otrzepało się z szarości  i śni! 
                                                      ...©Slawrys...

horyzont ciepła

ilustracja: akwarela od Beata Gugnacka 

horyzont ciepła 

każdą chwilę da się ograniczyć
nazwanymi uczuciami i niebem
można też stworzyć granice za którą
nie wybierze się żadne marzenie

stojąc tak po uszy w zimnej bieli 
możesz docenić odległą krainę, 
gdzie szara rzeczywistość pnie się
dosięga błękitu, od lazuru po indygo

jedynie ciepło serca gdzieś wiruje
określa kierunek oddechowi i myślom
na pustkowiu czynów gorących 
chce zostawić ślad choćby szczęścia

nie widzisz go, a czujesz gdy porywa
prowadząc w świat zazdrosny o gest
uśmiech wywołany dotknięciem 
wyrwanym z radosnej chwili istnienia 

choć zimno wypełnia po trochę zmysły 
marzeniom serce, horyzont ciepła tworzy 
                                              ...©Slawrys...

bezdroża marzeń

ilustracja: akwarela od Beata Gugnacka

bezdroża marzeń 

pustka 

nieludzka 

za to pełna nieba

ostatni zakręt 

wydaje się tym pierwszym, 

a tu ciągle pod górę

jest i trochę cienia 

tam pod brzozami, 

pot na drodze

zostawia wilgotne ślady, 

a marzenie kierują się 

tam gdzie zawsze; 

wybrały; 

będą szukać tego domu 

co wciąż jest zamknięty,

za to jest tam 

błękit i zieleń 

serce też tam jest 

i kilka wolnych miejsc
na wszystko
co jest potrzebne
a nawet ważniejsze
                        ...©Slawrys...

fragment lustrzanej rzeczywistości

ilustracja: akwarela autorstwa Beaty Gugnackiej

fragment lustrzanej rzeczywistości

zebrały się wszystkie nieba 
nawet to siódme zatrzymało się,
zobaczyć odbicie swe na ziemi 
w lustrze leśnym otoczonym życiem 

tędy nikt nie przechodzi obojętnie
jedni, chcą ugasić pragnienie
drudzy, zatrzymać się na dłużej 
trzecim, wystarczy spojrzeć dookoła

czasem tylko poranna rosa 
zagubiona upadnie gdzieś na brzegu
nie ma gdzie popłynąć, to zostanie
spojrzy ile jeszcze trzeba drogi 

poprosi o deszcz co pomoże jej 
ukryć się w tłumie tak gęstym 
by mogła być częścią tego źródła
co sprawia radość tym co istnieją

tu wszyscy widzą siebie na niebie
choć strudzeni pochyli się nad sobą 
                                       ...©Slawrys...

echo leśnych spotkań!

ilustracja: obraz Beata Gugnacka 

"echo leśnych spotkań" 

nie ma tu drogi wyboistej
ani żadnych pokrętnych myśli,
jest tylko kilka ciepłych śladów
zostawionych wśród podszycia 

głóg z kaliną nie pozwoliły stać 
musisz ominąć je i iść wzdłuż,
strumienia co cienia szukając
skrył się wśród leszczyny i zieleni

w tle po cichu błękit opowiada
o niebie co odsłoni się niebawem 
to nie tyle skraj uczuć, a początek
otwartego świata na to co istnieje 

możesz zatrzymać się i słuchać
jak cisza woła zagłuszając dzięcioła
by sóweczka i pójdźka zawołały 
echo leśne roześmiane, zapomniane 

tu wszystkie myśli powtarzają o niej 
historie uczuć i śladów jakie zostawiła
                                            ...©Slawrys...

plac pod uczucia, dom!

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka 

*plac pod uczucia, dom*

pozwoliło ci życie wędrować
po miejscach tak zimnych 
że ani kłód nie znajdziesz 
ni kamienia kanciastego

budować tu się aż chce dom 
dziwny, bez ścian i okien
oparty na fundamentach marzeń
i kilku chwilach bliżej nieokreślonych

jest to taki gest miłości, ziemi
określonej trwaniem w bezruchu
i tym że wiatr tu gościem 
jak i to co jest ciszą, po burzy 

w tej rozleglej krainie jest życie
choć to nie teren zabudowany, 
a uczucia poznaje się po śladach
i po tym, że nikt tu nie jest panem

pod kontrolą nieba tam szczęście
i ciepło serca tworzą wspomnienia 
                                    ...©Slawrys... 

miejsce warte powrotów!

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka

*miejsce warte powrotów*

życie czasem coś tworzy dla Ciebie
takie miejsce które może być świtem
a może dniem! choć na pewno nie,
nigdy nie będzie wieczorną ciszą

jest to ulubione miejsce uczuć
nawet wiatr zatrzymuje się tam
by posłuchać śpiewu ptaków
wśród trzcin zastygłych i myśli

tu nic nie mąci wody, fal nie tworzy
to nie odpływ ani przypływ
to stan nie mający nic wspólnego
z chęcią zapominania tego co istnieje

wszystko tu krzyczy barwami
daje schronienie wspomnieniom
maluje wszystkie żywe chwile i sny
na podobieństwo szczęśliwego świata

gdzieś tam odlatują ptaki, a może wracają!
puste gniazda i to co wkoło, jest historią
                                             ...©Slawrys...

ucieczka z raju do nieba!

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka 

*ucieczka z raju do nieba* 

słodkie sny nie zawsze istnieją

gdy budzisz się na tle mroku

tego co ludzkie i stworzone 

na potrzeby zatrzymania wartości 

dlatego tak trudno odnaleźć się

w niebie runa co wśród brzeziny 

odnajduje takie chwile ukryte

bardzo naznaczone kolorami 

tak intensywne barwne uczucia

tam się poruszają na granicy 

grając na emocjach i słowach

łączących ziemię i świat gwiazd

chcą mieć czas na ciut więcej 

by poczuć każdą żywą istotę

co ukryła się w gąszczu jeżyn 

o smaku już nie cierpkim, słodkim 

zamykać oczy najtrudniej w raju 

tam nie ma czasu na żal za niebem 

                                     ...©Slawrys...

biel w ogrodzie!

ilustracja: akwarela autorstwa Beata Gugnacka

Biel w ogrodzie!

Miejsce takie zdawało się obce,

drogi istniały do niego 

ale tylko na mapie serca, 

tam wyczuć trzeba tak wiele. 

Taki kierunek bliższy naturze 

bieli tam był dostatek i życia;

nie szło się nim jak po grudzie, 

tylko najprostszymi myślami.

Pojawiała się zawsze wtedy, 

gdy warto pozwolić kilku kolorom

zaistnieć w ramach kontrastu 

i nadać wartości  w tle niebu. 

Wszystko podarowane jako gest

woli nie tyle wolnej co pragnącej, 

być niewolnikiem takich uczuć 

jakie potrafi zmrozić ta jedna chwila. 

Przetrwanie pięknu wystawiło cenę 

a korzeniom ziemia dała schronienie. 

                                  ...©Slawrys...