uczucia gdy deszcz!

uczucia gdy deszcz!

nic tak bardzo nie upada 

jak kilka łez ukrytych 

w deszczu wiosennym  

co pamiętają a nie powinny 

chcą się odbić od dna 

a nawet odtworzyć 

policzyć w każdej chwili 

te cieplejsze krople 

co zmierzyły się 

z uśmiechem i szczęściem

jakie malowałaś 

po kątach rozstawiając 

z serca mi zabrane ciernie 

różami kwiaty nazywając 

zanoszę je z każdym słowem

jako dowód istnienia marzeń 

by powstał ogród pachnący 

deszczem majowym i uczuciem 

                              ...Slawrys...

pożegnanie łzy!

ołówek węglowy (charcoalpencile) 30x40 cm 

 pożegnanie łzy! 

nie miała szczęścia do ludzi 
zawsze tam wysyłali 
gdzie nie było dróg 

wybierała jak umiała 
nie użalała się 

nie omijała cierni 
po prostu akceptowała je 
i kierując się instynktem 
ruszała byle dalej od ludzi 

tu był komfort braku szans 
nie musiała ufać i mieć nadziei 

czuła że i tak jej smak i sens 
jest jak miłość nieodwzajemniona 
piękna i bez skazy, choć bez serca 
                             ...Slawrys... 

łzy po obróbce!

rysunek: współudział ołówków 2H HB 2B; 30x40

łzy po obróbce!

pierwsza łza:
nawet nie wiedziała o co chodzi
zdziwiona toczyła się powoli
rozglądała, sprawdzała gdzie podąża
w końcu; upadła

druga łza:
nie wierzyła w los pierwszej
ale już odważnie poszła na swoje
to nie był bezmyślny ruch
po prostu upadła

trzecia łza:
nie miała nic do powiedzenia
nawet nadziei nie pożegnała
z wiarą ruszyła i bez żalu
zwyczajnie upadła

czwarta łza:
nie chciała tak nisko upaść
skierowała się ku marzeniom
pokonała mur niechęci
i znalazła ślady wcześniejszych

następne łzy:
każda bezimienna i nic niewarta
jedynie powielały znany scenariusz
wypływały na ocean uczuć
ale nie by dopłynąć do jego brzegów
by upaść
                       ...Slawrys...

ciężar gatunkowy jednej łzy!

rysunek: ołówki 2H HB 2B; 30x40 cm 

ciężar gatunkowy jednej łzy! 

nie ma miejsc niegodnych upadku
dla duszy ukrytej wśród nieba 
tam można tworzyć łzy 
może niezbyt czyste 
ale każda z historią w tle  

nie muszą nigdzie wypływać 
ich los czyta się bliznami 
skierowane ku cierniom
nie muszą cierpieć patrząc 
na przeznaczenie co zastygło na wieki 

tu liczy się waga i ciężar wiary,
a one dopiero rozpłyną się 
gdy zamkniesz serce 
nie dzieląc się żadnym słowem 
i uczuciem ofiarowanym dla zapomnienia 
                                   ...Slawrys... 

obiecany raj jednej łzy!

rysunek: ołówki 2H HB 2B; 30x40 cm

obiecany raj jednej łzy!

świat nie potrzebuje szczęścia
pojedynczych ludzi
ani nie trzeba mu świadectwa
że łzy szczęścia są inne

z ubogich chwil
wycisnąć da się niewiele
wartość mają największą
te pojedyncze
co są obiecanym
oczyszczeniem
a nawet pozwalają
zapomnieć o niebie
bo odruchowo patrze
jak blisko im do ziemi

jedna łza nie warta drugiej
smakują tak samo i pachną tobą
mają swój system wartości
nie upadną nigdy bez powodu
                      ...Slawrys...

proces produkcyjny jednej łzy!

"proces produkcyjny jednej łzy"

jak zawsze mamy szanse

spotkać się w tej okolicy nieba

gdzie tylko sami możemy określić 

co chcemy znów zobaczyć

nie wierzę w łzy cierpienia 

wyciskane z każdym nowym snem

co spływają krętą szarą myślą 

w otchłań zapomnienia

to na pewno krople rosy

co każdego radosnego poranka

zabierają na wolność wspomnienia

wypuszczane po kolei 

aż w tamtym ziemskim świecie

wybudują kolorowe drogi dla tych

marzeń o uśmiechu ocenzurowanym

szczęściem zwykłych ludzi  

                                                                              ...©Slawrys...(sierpień 2012) 

kraina pięknych łez!

fotografia rysunku ołówkiem  

kraina pięknych łez

jak trudno wymyślić krainę 
na tyle neutralną by stała się
gwarancją azylu dla uczuć 
udokumentowanych łzami

chce je uznać dla potomnych 
za coś słodkiego i ulotnego
a one kapią w dół uparcie
nie reagują na tłumaczenie 

że niebo jest zawsze tam
gdzie z morza kropel 
wyłania się suchy ląd
niekoniecznie  zwany 
              Twoim sercem 
                    ...........©Slawrys... (maj 2012)

o jedną łzę mniej!

fotografia z internetowych stron

"o jedną łzę mniej"

Zaprowadziła mnie nad strumień

ciepłym wiosennym dniem i niebem.

Otworzyła przyszłości chwile nasze,

zrozumiałem nie dla nas marzenia.

Upadła mi tylko łza, spojrzałem za nią

chciałem pobiec zatrzymać na dłużej.

Prosiłem! rzucałem na ratunek kolejne

brzeg znaczyłem strofami marzeń.

Zatrzymał się wreszcie ten nurt

rozlały się wszystkie krople, w jeden

wielki akwen tego co niezapomniane,

a jest śladem szczęścia nieznanego.

Usiadłem wpatrzony czy zobaczę ją,

straconą! z deszczem, z tamtym latem.

Nawet jesień nie pomogła swymi kolorami

zasłoniła tylko liśćmi wszystkie ślady.

Tak by zima mogła zmrozić, na dłużej,

wszystko co mogło być tamtym pięknem.

Niestety każdy rok ma swoją wiosnę

nową pełną nieba, szaleństw, obiecanek.

To jednak tamto niebo było błękitne

bez niej, jest już tylko szarym zwykłym.

Jeszcze zostało uronić łzę w strumień

sprawdzić czy dopłynie, do niej! jedynej!

...Slawrys

sens kierowania uczuć na pobocze!

"są nieba stworzone na ludzką potrzebę, by nadać łzom sens i kierunek! te bezpańskie mają tam znaczenie ... "~ Slawrys 

 "kierunek dobry, smak nie ten"

suchy ląd, wyłonił się z resztek marzeń

dzieląc świat na przyziemne niebo i sny,

miał tam jeszcze powstać ogród ciszy

tak, by każde nowe myśli mogły ożyć

jednak te stare znoszone uczucia 

nie chciały tworzyć pomimo wiosny,

zbierały się zawsze gdzieś pośrodku

ciepło wspominając, a nie czując go

z wilgoci potrafią jeszcze wycisnąć 

w ramach skruchy, zabłąkaną łzę

skierować na właściwe tory szczęścia

by nawilżyła, te miejsca co nadają się

na chwilowy przystanek dla słów 

co określi krainie cierpienia mur 

za którym z serca tylko spijać będą

ci co potrzebują okruchów miłości

                                         ...Slawrys