nie-przekroczone bariery!

fotografia rysunku ołówkiem   

nie-przekroczone bariery 

gdy czas zimna przychodzi                            

zostawia niebo snom,                                        

a tworzy to co potrzebne

do uwięzienia myśli 

pierwszy krok to świtem

zakazuje tworzyć nowe,

tak nowe kierunki i drogi

tu masz ścianę, i tu, i tu

drugi krok to widok z okna

by drzwi zamknięte nie korciły

po drugiej stronie już wiesz

co jest nie dla ciebie 

trzeci krok to widok portfela

pusty, choć bardziej pełny 

pęcherzyków powietrza 

gwarantują nie stracisz nic

żadna wartość już nie jest 

wartością do tego by istnieć

jeszcze możesz pokonać barierę

co nie jest strachem, a obawą  

czasem patrze na pokonane metry 

kilometr po kilometrze staczają się,

tylko śmierć cierpliwa uśmiecha się 

i pyta:

dlaczego nie idziesz? nie płyniesz? 

nie płaczesz? nie tęsknisz? nie kochasz?

a odpowiedź napisało życie 

puste kartki, 

a na marginesie kilka westchnień

i obraz świata, tego po wszystkim! 

                                     ...©Slawrys...   

poznasz ich po owocach!

poznasz ich po owocach!

jest tyle niepotrzebnych miejsc 

nie wartych uczuć i miłości

są oznakowane czymś więcej 

jak zła myśl 

jak zły dotyk 

to cena za miejsce przynależne 

w strukturach rytualnego życia 

otwartego na cierpienie ofiarowane

jak ich słowa

jak ich gesty

z łez i tamtych myśli tak się układają

pięknie chwile miłości niepoznanej

takie są te skutki uboczne bycia 

wśród ich owoców

wśród ich ofiar

z sumienia potarganego wiatrem znaczeń

najprościej wyegzekwować piękno śmierci 

to nie kolor purpurowy, to żałoba po marzeniach! 

                                               ...©Slawrys...

ilustracja z internetu

"Jeżeli będziesz dobry, wtedy i twoje uczynki będą dobre. Bo dobre
drzewo rodzi dobre owoce." ~ ks. Józef Tischner

Linki do artykułów:
,Abp_Michalik_o_pedofilii__Gdy_dziecko_szuka_milosci!

Abp. Hoser przeprasza!

zastraszali! wymuszali!


*za oknem nie ma uśmiechu*

krwią okupione dzieciństwo 
zabrane przez pedofili 
odarte z serca co marzyło 
zderzone z obyczajowością 
  
każdy krok ulicą krwi płynie 
gdy uciekałeś z wspomnień 
oni wołali musimy kogoś 
wyszydzić i zaszczuć 
  
my nie wiemy co to wybaczanie 
ale ty nam wybacz taki los 
dziwki znajdziemy wyśmieją 
każdy twój krok i gest 
  
taki nasz ”miłości” świat 
nie wszyscy w nim wiedzą 
co to szczęście i pogodny dzień
                                 ...©Slawrys... (listopad-2011)

szary odcień krwi

"głębokość ran w świecie uczuć, świadczy o ludzkich zdolnościach

adaptacji szczęścia jako wolności od innych" ~ Slawrys

”szary odcień krwi”

czas toczy wśród dni emocje
niepodobne do zapomnienia,
są taką krwawą raną myśli
o szarym życiu, konsekwencjach

czekania nadziei, na lepsze
co zawsze omija skutecznie 
potrzebę marzeń na wolność
w zamkniętym zbiorze danych

tam gdzieś jest świat okaleczony
piękny istnieniem między wami
co przetrwał każde święto 
odebranego dobra życiu

jeszcze nie czas toczyć sporów
osądzać czy krew płynie
szarym kanionem wspomnień
przecież i tak tworzy życie, jakieś 
                                  ...©Slawrys... 

ciepło-zimno-szczęśliwie!

”ciepło-zimno-szczęśliwie”

nie mam w wyobraźni nieba

aż tak bardzo normalnego 

brak mi czasem nawet słów

tak uczciwych, prostych

pełnych radosnego słońca

o smaku brzoskwiniowym

z nutą takiej kolorowej ciszy

co nie płacze w samotności

zabiera za to codzienność 

w zamknięty świat uczuć

siedzą tak przy pustym stole

liczą marzenia i okruchy 

zaaranżowany koniec życia 

ma za to wiele z wolności
buduje ostatni gest szczęścia

by wam katowanie dało radość
                              ...Slawrys

cud piękna samotności!

                       "wśród piękna chwil marzeń, czasem życie maluje obraz -
                         zwykłej samotności" ~ Slawrys

"to nie samotność, czekam"

tyle opowiadałaś o wschodzie słońca 

co zza tamtych wspomnień szarych 

miały zmienić chłód myśli w radość 

teraz nie wiem czy to z rosy powstało 

tyle piękna co sprawia, że życia sens 

ukrył się w tym samotnym uczuciu 

pewnie potoki słów co spijałem z ust 

co kiedyś tak płynęły cudną melodią 

zmieniły się w prawdę o miłości 

powstał zachód słońca co opowie 

o ostatnim pocałunku ukrytym na dnie 

tam schowany przetrwa ciszę i śmierć

                                    Slawrys(2012-07-15)

kiedy najpiękniej odejść!

    "Ludzie muszą się nauczyć odchodzić  tak jak przyszli. Być gotowym, to wszystko."                                                                                                              
      ~ William Szekspir 

”ostatni przystanek uczuć”

kiedy umrzeć by docenić szczęście?

gdy zmrożone myśli piją już ostatni toast 

zaorane wszystkie te jesienne pola

nie czekają na marzenia zagubione

pewnie wznieść by taką modlitwę 

o ostatni sen co ulgą stanie się 

gdy zobaczy świtem tyle nieba 

co ożywia ciepłym szeptem miłość

obudzoną śpiewem i zapachem wiosny

a schowaną w zakamarkach myśli

tak można raźno umierać z radością  

rozgrzanym sercem pożegnać słońce

a rany krwawe cierpieniem naznaczone 

wypełnić rozkoszą uczuć najpiękniejszych

one budzą się zawsze choć nie moje

czuje je i wiem, że są tym co warte życia

                                                 ...Slawrys

czasem i takie przystanki bywają!

"przystanek do zapomnienia"

przeszła tędy miłość 

wszystkie uczucia rozrzuciła 

w ciszy odeszła w inne dni

nie usiadła odpocząć 

choć tyle zrobiła dla wspomnień 

nie czekała aż uśmiech podasz

to tylko jesień życia 

a mgła opadnie i tak dla słońca 

z wiatrem pobiegnie za tobą

tu ktoś szczęśliwy usiądzie 

zanuci o liściach z tamtych dni 

odnajdzie inny świat kolorowy 

                              SLAWRYS (2012-03-23)

szarość też ma swój blask - pomimo realiów życia!

na fotografii rysunek ołówkiem  

"ostatni blask szarości"

chciałem tym wierszem podziękować

wszystkim odcieniom szarości i bieli

że pomogły mi stworzyć mały świat

prywatny trochę, zamknięty dla czerni

przepraszam bardziej dla żółci, wiecie!

tam mogłem umieścić niebo i marzenia

ta pustka tylko pozorna, stada nie ma

nie pasowałem do standardów, trudno

za to jest miejsce na niebo i szczęście

rozumiem że nie rozumiecie ale tam

wiatr śpiewa pieśń tuląc na brzegu fale

co z piaskiem zawarły sojusz na skały 

jeśli jest konflikt: to mają równe szanse

arbiter księżyc pilnuje by każdy miał 

swoją chwilę szczęścia i tryumfu 

a ja zwyciężyć pomogłem  swemu sercu

narysowałem obraz z światłem dla niego

ku pamięci wszystkich zmarłych marzeń

                                        ... ©SLAWRYS

zimno codzienności ... odebrany sens życia! ale nie marzeń!

"kształtowanie po myśli"

wtedy czułem zimno 

czarne i białe rządziło 

tworząc w przestrzeni 

harmonie walki tytanów

nieliczącej się z krwią 

i kto kogo pokona 

sam udział był czymś 

co zajmowało sumienie

nawet niezbyt rozdarte

w tłumaczeniu dlaczego

plucie świni w oczy

staje się ulewą 

zaczęło się od jednej myśli

kształty nabierały smaku 

formując szyk bojowy

choć upaprany w starej czerni

gotowy na nowy dzień

wojny o kolorowe marzenia

                                        Slawrys