czwartek, 3 października 2013

zabierz tę jesień na zawsze!

ilustracja z internetu


zabierz tę jesień na zawsze

okradłaś sny z radosnych uczuć 
pojedyncze chwile rozrzuciłaś, 
jak strącone z wysokości kasztany
twierdząc to wystarczy i po bólu 

pod kapelusz schowałaś dobro 
został tylko ten zwykły mały liść, 
kolorowy pachnący twoją dłonią 
i deszczem co nie odpływa donikąd 

czekam aż zerwie się taki wiatr 
co wyrwie, poniesie do nieba uschłych, 
ale ten jeden zostawię byś była 
tym uczuciem co nie zna dróg

nie stworzę zamarzniętych drzwi
do świata myśli nadchodzących,
przymrozki wpuszczę co ranek 
nie osuszą, ale na dłużej zatrzymają 

świat zmrożony jest może i bardziej suchy 
niż sen wśród przelanych deszczem chwil
                                            ...©Slawrys...

most jesienny!


ilustracja z internetu 

most jesienny


chciałem zrozumieć 

dlaczego?
jestem po tej stronie
niepodobnej 
do żadnego brzegu

jego połączenie z innymi

posiadało długość
nawet nieokreśloną krokami
tam liczyło się myśli, 
za to pod nim
w nurcie znalazłem 
odbicie marzeń
tej krainy cudów 

o ten most za późno 

poczułem serce, 
będzie tam zawsze, 
pozbiera wilgoć mchom
kamienie wygładzi 
nurtu nie wyprostuje;
i tak popłynie zgodnie
z przeznaczeniem  
                       ...©Slawrys...

Most jesienny - wersja druga! 

Chciałem zrozumieć; dlaczego? 
zawsze jest się na tym brzegu,
co nie daje widoku ani na inny;
ani nawet na zwykły dzień! 

W ramach wolności marzeń 
zbudowałem most nadziei.
Łączył się z kim chce i gdzie chce.
Odległości nie określiłem, kroki bolą
na skrzydłach do uczuć bliżej. 
Nawet pod nim, w nurcie 
odbicie pragnień 
takie inne; nieprzyziemne. 

Chyba? 
O ten most za późno poczułem 
że to jesień; to nie czas serc. 
Choć wieść niesie, jest wiatr ku słońcu 
i wszyscy tam dążą, mnie nie ma. 
..........................................Slawrys... (październik 2015) 

wtorek, 1 października 2013

miejsce jesiennego spoczynku!

ilustracja z internetu 
miejsce jesiennego spoczynku

czasem idziesz przez całe marzenia
nie czując żadnego sensu dla potu
niby zbierasz westchnienia
to znów podajesz uczucie,
a jednak wciąż 
czegoś brak?
zapomnienia!

miejsca gdzie siadasz bez potknięcia
z jesiennym wiatrem rozegrać partie
o chwile dla myśli spoczynku 
nieostatniego, a może nawet
tak by czas biegł 
pomimo braku? 
zastanowienia! 

usiąść nad brzegiem miejsca pełnego
tych kolorów, i nieba, i ziemi, i chwil 
                                  ...©Slawrys...