klatka; wersja: skały!

"idea godna uwięzienia - skały"; A3 węgiel 

klatka; wersja: skały!

Jest dobrze! gdy marzenia są twarde;
i choć niepotrzebne, są opoką dla snów.

Świat już nie zimny, a skamieniały z wrażenia,
nie dzieli czasu, na przed ani po uwięzieniu.
W dowód uznania: tu i teraz, zapomniał o istnieniu
choćby jutra i tego co potrzebne do ukojenia.

To nie niebo, gdzie ważne: cierpienie i ból
tu nic nie liczy się;
nie trzeba liczyć na skrzydła i nie zazdrościsz
odlicza się tylko czas;
nie potrzebny nawet sen, noc nazwał dniem
zaliczył tak granice;
i już nic nie warte, ani słowa ani wyrazy
są! czy nie ma? kogo to!

Okazuje się, że potrzebne są tylko marzenia
wypełniają każde zimne miejsce faktem.
Trudnym do zrozumienia uczuciem
i stanem wolności; od potrzeb wytchnienia.

Wszystko tu tak na wyciągnięcie rąk nadziei,
potrafi nawet wyrok losu zamienić na lepsze.
                                         ...Slawrys...

idea godna uwięzienia - rysunki

kilka lat temu (na przełomie 2012-13 roku) robiłem węglem takie prace
i postanowiłem jeszcze raz zmierzyć się z tym tematem

rysunek z 2012 roku; A3, węgiel 

pocztówka literacka 

już robię jako serie prac pod tytułem "idea godna uwięzienia" ... będą prawdopodobnie
4 prace; o podtytułach "niebo" "skały" "ziemia" "woda" ... to zresztą czas pokaże co uda
mi się zrobić ... na dziś jest ta praca gotowa i do prezentacji:

"idea godna uwięzienia - niebo"; A3 węgiel 

czas na drugi rysunek z serii ... tym razem "idea godna uwięzienia - skały"

"idea godna uwięzienia - skały"; A3 węgiel

czas na trzecią odsłonę tematu ... tym razem "idea godna uwięzienia - ziemia"

"idea godna uwięzienia - ziemia"; A3 120 g/m2; węgiel 

czas na ostatnią pracę z serii, tym razem "idea godna uwięzienia - woda":

"idea godna uwięzienia - woda"; A3 120g/m2; zestaw 4 ołówków węglowych

klatka; wersja: niebo!

"idea godna uwięzienia - niebo"; A3, 120 g/m2, węgiel 

klatka; wersja: niebo!

Marzenia poszły na swoje, przecież 

jest tak niebiańsko, to po co one.

Zostało pójść, gdzieś gdzie nie ma 

nieba i żadnych ofert w promocji;

są za to ścieżki i trochę emocji 

do pokonania za granicą zimna.

Policzyłem stracone niedokonane kroki 

bolały;

doliczyłem ból po skrzydłach, stracone

niezbędnie; 

obliczyłem ile wersów po puentę

niepotrzebne;

podliczyłem uczucia i sny

może warte;

zakończyłem liczenie na zakrętach
są! czy nie ma? kogo to!

Okazało się, świat stworzył coś lepsze
takie miejsce, z niego nie ma gdzie uciec,
nie ma gdzie siąść tam, za to można ulec;
i śpiewać, i poczuć się od ptaków gorszy.

Marzenia okazało się, są: tuż, wśród obłoków
nie są czyjeś, są tym na co skazał je los.
                                         ...Sławrys...